Darmowe zdjęcia do wykorzystania: całe wyszukiwania naraz, razem z licencjami

W serwisach, które publikują na wolnych licencjach - Wikimedia Commons, Unsplash, Pexels, zdjęcia na licencjach Creative Commons na Flickrze - albo przez wyszukiwarkę obrazów z włączonym filtrem licencji. NeoDownloader bierze całe wyszukiwanie albo zbiór naraz i zachowuje stronę każdego obrazu.

Tylko tak, jak pozwala licencja danego obrazu. Google pokazuje obrazy z cudzych serwisów i żaden z nich nie należy do niego. Jego filtr Prawa do użytkowania, w Narzędziach, zostawia obrazy na licencjach Creative Commons, a Google prosi, żeby każdą licencję potwierdzić na stronie samego obrazu.

Zajrzyj na stronę, na której obraz opublikowano: licencja jest zwykle podana obok niego albo na dole strony, często z linkiem do pełnej treści. W NeoDownloaderze „Otwórz w serwisie” w menu pliku otwiera tę stronę, a plik z Commons pokazuje swoją licencję we właściwościach.

To obrazy, których autorzy zrzekli się wszystkich praw, jakich mogli, na zasadach Creative Commons Zero. Można ich używać do czegokolwiek, także komercyjnie, bez podawania autora - choć na osobę albo markę widoczną na obrazie wciąż może być potrzebna zgoda.

Niekoniecznie. W serwisach stockowych royalty-free oznacza, że kupujesz licencję raz i używasz obrazu wielokrotnie, bez płacenia za każde użycie. Darmowe zdjęcia też są royalty-free, ale samo royalty-free nie oznacza, że za darmo.

Tylko utwory w domenie publicznej. Większość obrazów reklamowanych jako bez praw autorskich nadal należy do autorów i ma licencję; to licencja, a nie etykietka, mówi, co wolno ci zrobić.

W domenie publicznej oraz na CC0, CC BY i CC BY-SA - tak, z podaniem autora tam, gdzie wymaga tego licencja; na każdej licencji z NC w nazwie - nie. Unsplash i Pexels pozwalają na użytek komercyjny na własnych warunkach, a na twarz albo markę widoczną na obrazie wciąż może być potrzebna zgoda.

Na każdej licencji Creative Commons poza CC0 - tak: podaj autora, link do źródła i nazwę licencji. Unsplash i Pexels tego nie wymagają, ale to doceniają. NeoDownloader zachowuje stronę źródłową każdego obrazu i autora każdego pliku z Commons.

Nie. Każdy z tych serwisów ma własną licencję: można używać za darmo, podawanie autora jest dobrowolne, ale sprzedawać niezmienionych kopii nie wolno, a Pexels zabrania też wrzucania swoich zdjęć do innych serwisów stockowych i serwisów z tapetami.

Wyszukiwanie, kolekcję, temat albo profil fotografa - tak, w całości. Licencja Unsplasha zabrania czegoś innego: zbierania jego zdjęć po to, żeby zbudować podobny albo konkurencyjny serwis. Folder na własne projekty - w porządku, kopia Unsplasha - nie.

Tak. Pobranie NeoDownloadera nic nie kosztuje, a program bierze obrazy z wyszukiwarek obrazów, z Wikimedia Commons, Unsplasha, Pexelsa, Flickra i z dowolnej strony internetowej. Darmowa wersja nie ma limitu czasu; Premium znosi jej limity liczby plików w projekcie.

Właściciel może zażądać usunięcia obrazu, a często także zapłaty za czas, przez który był opublikowany; agencje, które robią to dla właścicieli, znajdują obrazy przez wyszukiwanie obrazem. Sprawdzenie licencji przed publikacją zajmuje minutę, a załatwianie sprawy potem - dłużej.